marie-france blog

einde van de vakantie

2009-01-19T19:51:00.005+02:00

Morgen, dinsdag, is het de laatste dag van de vakantie. We zouden eigenlijk verder moeten inpakken (het heeft een tijdje stil gelegen, slik!) maar het strand ligt zo heerlijk te schitteren dat dat mij een leuker alternatief lijkt om de vakantie mee af te sluiten!

Terwijl ik hier zit te typen, komt de stoom lichtjes uit m'n oren en voel ik het zweet langs m'n rug lopen....lang leve de stevige vapeur in 't midden van de zomer! Fijn, zo'n menopauze....

Ik vroeg onlangs aan de dokter wat er gaat gebeuren met m'n menopauze als ik stop met de Tamoxifen (nog 4,5 jaar te gaan). Ze zei dat alles dan terug 'in gang schiet'. Prettig, ik heb hierna terug recht op een extra beurtje menopauze!! (beter de mensen in m'n directe omgeving verwittigen dan :D)

controle 638573

2009-01-10T07:54:00.003+02:00

Gisteren, tussen het inpakken en huizen zoeken door, nog eens op controle geweest (is nog steeds 3 maandelijks), alles was ok, dus kunnen we ons verder focussen op.....inpakken en huizen zoeken :D

2009

2009-01-06T16:31:00.002+02:00

Het schaamrood stijgt een heel klein beetje naar mijn wangen, bijna een maand niet geblogd. Maar weer een overschot van excuses, echt! Eerst schoonouders op bezoek voor 3 weken, dan zus met de 2 kinderen over de vloer gekregen voor een geweldige vakantie van 2 weken (veel te kort!!!!), ons huis 'tussen de soep en de patatten' verkocht, volop aan het inpakken....en nu nog een huis zoeken EN vinden voor 1 februari (de verkoop ging iets te vlot!).

Ondertussen kabbelt het hier 'rustig' voort. Moet een afspraak maken met de dokter voor nog eens een onderzoek, is nl. 3 maanden geleden.

Vorig jaar 2 januari was ik begonnen met m'n eerste chemo, ben blij dat we een jaartje verder zijn!!!

Uiteraard wens ik IEDEREEN een geweldig 2009 toe, veel plezier, veel liefde en vooral een UITSTEKENDE gezondheid!!

CHEERS!

te warm....

2008-12-09T00:41:00.005+02:00

Sorry, is weer lang geleden !
De vakantie is begonnen voor Pieter en dat uit zich vooral in 'mama, ik ga een paar dagen logeren bij een vriendje'. Sinds de laatste schooldag (vrijdag) heb ik hem niet meer gezien ! :D Hij is er trouwens nog altijd van overtuigd dat als hij weg is, wij hier onmiddellijk een wild feestje bouwen om z'n afwezigheid te vieren. Hihi, toch lekker niet, Pieter :D

Het is 1 uur 's nachts, ik kan niet slapen, de hitte houdt me wakker. Ik hoor jullie denken 'gelukzak!' maar het koelt echt niet af, vanmiddag nog 40 graden. Maar ik mag eigenlijk niet klagen (al zijn wij Vlamingen absolute sterren in klagen over het weer ! :D)

De vermoeidheid neemt weer de absolute bovenhand en ben dat eigenlijk behoorlijk beu aan te worden. But what can I say......

20 december komt mijn zusje weer, met haar 2 kinderen. Het zal de 3de keer zijn dat we elkaar zien dit jaar, zo vaak hebben we elkaar nog nooit gezien :D We trekken er een paar dagen op uit, op zoek naar wilde beesten. Ik kijk daar waanzinnig naar uit en kan alleen maar hopen dat die belachelijke vermoeidheid ook een paar dagen (langer mag ook) op verlof gaat.

Ik onderneem nu poging 65 776 om te gaan slapen. Voorzien van een zak ijsblokjes in mijn nek en een grote plas ijskoud water in m'n buik.....

examens ! Joepie....

2008-11-21T15:36:00.003+02:00

Niet veel soeps te melden van deze kant van de aarde. Pieter zit volop in de examens en leren kan hij best ....met de mama naast hem. Ik heb daar geen probleem mee, want zo weet ik perfect waarmee hij bezig is en heeft hij niet teveel kans om de vogeltjes in de bomen te tellen, want dat blijkt tijdens het studeren toch opeens zooo ontzettend boeiend te zijn !
Er is natuurlijk een klein nadeeltje, ik kan me absoluut nog niet te best concentreren (vermoeidheid, remember!), maar vorige keer als ik samen met hem leerde was ik volop bezig met de chemo en da's toch wel een wereld van verschil.
Nog 4 examens te gaan, maandag 2, dinsdag 2 en vanaf dan mag het terug wat rustiger aan... :)

conditie

2008-11-09T06:40:00.003+02:00

Gisteren nog eens even bij de kapper binnengeprongen en voor de eerste keer sinds heeeel lang werd er terug een haardroger gebruikt EN een borstel. Ik stond er van versteld! De rekening wees me er op dat ik terug bij de 'normale' klanten behoor :D (moest voorheen vaak niet betalen om m'n korte plukken te laten herschikken).

Vanaf morgen begin ik terug met m'n loopprogramma, proberen om m'n conditie toch terug op te krikken en vermoeidheid hierdoor PROBEREN wat kwijt te raken. De zon staat hier om 5.30u te blinken, dus een zalig moment om door de nog slapende straten te lopen.

De vermoeidheid blijft nog echt een struikelblok, vaak gaat om 19.30u mijn licht uit.
'Tijd geven' zegt de dokter altijd, maar ik heb hem vergeten te vertellen dat ik geen geduld heb!!

1 jaar

2008-11-01T06:32:00.004+02:00

1 november 2007 zal in m'n geheugen gegrift staan voor de rest van m'n leven (hoe lang dat ook mag zijn !). Op die dag kreeg ik het verdict 'kanker' voorgeschoteld (5 maanden nadat papa was gestorven aan kanker). Een slag in m'n gezicht, ongeloof, woede, pijn, frustratie, duizend vragen, ...

1 jaar = 2 operaties, 5x chemo, haaruitval, uitgeput, pijn, ziek, 32x bestralingen, de start van 5 jaar Tamoxifen met vervroegde menopauze als resultaat, 3 maandelijkse doktersbezoeken,...Je hoopt dit hoofdstuk na 1 jaar te kunnen afsluiten, maar zoiets kan gewoonweg niet. Was het maar zo simpel !

Mensen vragen me soms of ik er sterker ben uitgekomen. Sterker...ik weet het niet, eerder 'anders'. Het heeft me wel meer doen laten nadenken over wat ik verder wil in dit leven.

Gisteren is m'n zus voor een mammo gegaan, alles was in orde (ja, er is toch enige gerechtigheid in de wereld!). De dokter wees haar wel op 2 risicofactoren :
1) de zus (ik dus, een vergiftigd geschenk, sorry zus!)
2) goedaardige dysplasie (veel klierweefsel, geen vetweefsel)

Hierdoor stijgt de kans op kanker van 1/10 naar 1/8. Maar met een jaarlijkse grondige controle kan het ergste vermeden worden.

Trouwens...zo snel krijg je de Tielemans-zussen niet klein !! :D

slaperdeslaap

2008-10-24T12:03:00.002+02:00

Ja, ik weet het, het is hier maar stil maar heb niet veel te melden. Ik kan niet elke dag schrijven dat ik weer om 19.30u ben gaan slapen, pffff. Als er een wedstrijdje om-ter-beste-de-Schone-Slaapster-imiteren zou worden uitgevonden, zou ik nu al een wreed knap ding moeten zijn :D
Echt de uren die ik slaap...ben benieuwd hoelang dat dat nog mag duren!

Heb vanochtend nog een bezoekje gebracht bij mijne lieve chirurg (je weet wel, professor Gobelijn), hij heeft bevestigd wat ik al een paar weken wist, dat alles prima is :)
Binnen 3 maanden nog eens op onderzoek en zo blijven we bezig he (vooral met doktersrekeningen te betalen ! :D)

onkruid vergaat niet!

2008-10-09T15:34:00.005+02:00

Na een niet zo'n geweldige nacht sleurde ik mezelf naar de radiologie om 11.45u.
"Mevrouw Tielemans, u staat niet geboekt". Ik schiet er in een Franse colere, dit kon ik er echt niet bij nemen, ik moest en zou NU weten wat er in mij al dan niet aan het broeien is! Ze begrepen m'n situatie en konden me nog erbij nemen om 13.15u. Ik heb heel netjes m'n excuses aangeboden en hen uitgelegd dat ik nu een beetje op de toppen van mijn tenen leef en dat een verkeerde boeking echt niet tot de mogelijkheden hoort. Het zal geen 2de keer gebeuren, vermoed ik. Allez, als ik nog binnen mag hahahahaha.

Soit, eerst de mammo (een digitale voortaan), waar ik niet echt heb zitten gieren van 't lachen, miljaar, die gehandicapte borst was mega pijnlijk ! Heb een vies gezicht getrokken, maar heb niet geroepen, echt waar, ik heb me gedragen!

Vervolgens de echografie, ik heb gesmeekt om te zoeken en te zoeken tot ze 200% zeker waren dat er niets te zien was. En.....ze vonden niks :)

Ik ben een tevreden persoon!

Trouwens, nog een mega dikke merci aan iedereen die me een mail of sms heeft gestuurd, om mij moreel te steunen vandaag ! :)

afspraak vervroegd

2008-10-08T11:52:00.005+02:00

Ik loop al een paar dagen met een pijnlijke, blauwe borst rond. Dominique heeft me naar de dokter moeten sleuren, want ik vind dat allemaal niet nodig (toch nog wel wat struisvogelpolitiek in mij, moet ik toegeven). Ze stelde voor om de mammo en echografie te vervroegen. Morgen om 11.45u 'mag' ik gaan. De afspraak met de chirurg blijft op de 24ste.

De huisarts zegt dat ze zich geen zorgen maakt, heb haar er op gewezen dat ze dat 30 oktober vorig jaar ook heeft gezegd....

Nu moet ik wel zeggen dat ik maandag een bh droeg die niet lekker zat (wat wil je, met anderhalve borst!)en hoogstwaarschijnlijk komt de pijn en de blauwe plek daarvan.

Ik zou behoorlijk liegen als ik zou zeggen dat ik niet bang ben. Was daarnet naar de supermarkt gegaan, en heb daar dubbel zo lang over gedaan dan nodig is. Bij elke afdeling bleef ik wat voor me staren, niet wetende wat ik daar stond te doen. Misschien ben ik het voorbije jaar wat te fatalistisch geworden, ik weet het niet.
Ik las in de wachtkamer nog een artikel geschreven door een vrouw met borstkanker. Ze schreef :"I'll know I'm cured the day I finally die from something else." En inderdaad, zo voelt het, je bent zogezegd 'genezen', maar dat weet je dus echt niet zeker.

Maar morgen schrijf ik hier dat alles ok is :)

mini-bergje

2008-10-03T09:04:00.004+02:00

De Kilimanjaro-klimmers hebben gisterenochtend om 6 uur de top bereikt. Knap gedaan!!

Ik heb gisteren m'n eigen mini-bergje beklommen (of noem je dat een heuvel?), ik heb nl. eindelijk een afspraak gemaakt voor de mammo. Vrijdag 24 oktober om 9.30u afspraak voor de mammo, om 11u afspraak bij de chirurg om de mammo te bespreken....SLIK!

bergen beklimmen

2008-09-27T10:29:00.004+02:00

Ik geef het toe, ik heb nog geen afspraak gemaakt voor een mammo. Ik ben nu een beetje naar excuses aan het zoeken waarom het nog niet gebeurd is...euh...pfff...ah ja, ik heb een darminfectie gehad (maar da's maar een flauw excuus, want dat duurde maar 24u).
Ok, ok, ik probeer het deze week....

Op het moment dat ik dit schrijf, zijn er verschillende vrienden begonnen aan hun beklimming van de Kilimanjaro (5895m). Donderdagochtend zouden ze op de top moeten zijn, als alles meezit natuurlijk! :) We duimen volop!
We hebben ook een tijdje getwijfeld of we niet zouden meegaan, maar dan kwam de 'je-hebt-kanker' diagnose, en dan is er geen denken meer aan natuurlijk. Ik heb het voorbije jaar al mijn eigen berg beklommen! En die was al zwaar genoeg!

afspraak maken

2008-09-18T14:49:00.006+02:00

De telefoniste van de dokter belde me gisteren om te zeggen dat m'n bloed ok was, maar dat ik volgende week donderdag best de dokter zelf bel, want de dokter ligt tot volgende week in 't ziekenhuis.....

Ik zou stilaan een afspraak moeten maken voor een mammo in oktober, maar ik krijg het maar niet over m'n hart om het te doen. Belachelijk natuurlijk want volgende maand is het breast cancer awareness month dus zal ik er genoeg met m'n neus in gewreven worden dat ik moet gaan. Trouwens als je in oktober dan voor een mammo gaat, krijg je 10% korting! Ik heb dus overschot van redenen om toch maar te bellen voor een afspraak....morgen misschien....

zeg 'ns AAAAAAH

2008-09-11T15:25:00.004+02:00

Het was lang geleden dat ik nog eens een dokter van dichtbij had gezien, ik voelde al een paar dagen dat het de hoogste tijd was. Moedeloos, uitgeput. Tijd voor nog eens een check-up dus.
Ik doe m'n beklag bij de dokter. Ze bekijkt me en vraagt :"Wat verlang je eigenlijk van je lichaam?" Ik denk 2 seconden na (een serieuze inspanning) en antwoord :"Een mirakel!". Fout antwoord. Ze wees me er op dat ik gewoon niet teveel moest verlangen van m'n lichaam. Ben van de ene dag op de andere BOENK! in een (kunstmatige) menopauze terechtgekomen. Bij een natuurlijke menopauze gaat dat allemaal lekker geleidelijk en alles op z'n tijd. Bij mij natuurlijk niet. Een op hol geslagen hormonen-winkel, met andere woorden.
Daarnet had ik nog wat 'gegoogled' naar menopauze, werd er niet direct opgewekter van, van wat ik allemaal las. Niet lezen dus, gewoon ondergaan.
De dokter heeft nog 2 tubes bloed getrokken, om na te gaan wat er nog allemaal schort. Morgen belt ze met het resultaat, zal maar al pen en veel papier bij de hand houden :D. Nee, het gaat over eventueel ijzertekort en andere zaken. Niets kanker gerelateerd.

De lentezon doet ondertussen flink z'n werk, en ben ondertussen van het vieze witte Belgische kleurtje af. (was in de zon in 't slaap gevallen....)

Belgie

2008-09-03T15:57:00.002+02:00

Sorry, ben eigenlijk te moe, te futloos om te schrijven. Heeft de trip naar Belgie teveel van m'n energie gevraagd ? Ik weet het niet. Ik sleep me voort, alles is teveel. Ik probeer gauw terug te bloggen.

pillenvoorraad

2008-08-14T12:27:00.003+02:00

Heb zonet de apotheker overvallen en mijn portie pillen voor Belgie meegepikt. Ik sta in de startblokken om te kunnen vertrekken, al zijn de weersvoorspellingen niet echt geweldig, ik kijk er mega naar uit om even naar Belgie te gaan.

De vermoeidheid zorgt er voor dat ik het toch nog kalm aan moet doen, ik zou het liefst terug in mijn bed kruipen, maar daar schiet het huishouden ook niet echt mee op natuurlijk !

Miss '60/'66/'84/'92

2008-08-12T18:24:00.006+02:00

Een schurk in Belgie heeft een foto van me verwerkt tot deze ....euh schoonheden. Dan toch nog het liefst m'n after chemo 2008 coupe ! ('t is goed dat ik binnenkort naar Belgie ga om orde op zaken te stellen!!) :D

Dank u kapper/fotograaf !

slaap slaap slaap

2008-08-05T17:07:00.005+02:00

Het weer laat zich weer van z'n beste kant zien, ik begin stilaan te ontdooien !

De poetsvouw maakt het binnen redelijk onveilig met de stofzuiger en kletterende borden, dus ik heb me naar de tuin verplaatst. De lente doet een poging binnen te dringen en daar kunnen we alleen maar vrolijk van worden ! Ik kan de stilte in de tuin gebruiken, ben stik, stik, stikkapot (vermoedelijk van m'n pillen).
Binnen een 10-tal dagen zit ik op het vliegtuig voor een 12-tal uur. Ik kijk er ongelofelijk naar uit om naar Belgie te gaan, al zal de vermoeiende vlucht de wallen onder m'n ogen niet ten goede komen ! :D

ik had moeten zwijgen...

2008-08-01T09:49:00.002+02:00

Ik krijg net telefoon van de gynaecoloog.
Aan de bloedtest hebben ze gezien dat m'n menopauze is begonnen...ik kan me voorbereiden op vapeurs en andere ongemakken. Verdomme, ik ben 38! Het is een gevolg van de chemo....

Ik ben dus een oude vrouw in een 'vrij jong' lichaam. Damn!

Zit hier even te snotteren, maar besef maar al te goed dat er ergere dingen zijn in de wereld....

brrrr koud!

2008-08-01T09:20:00.006+02:00

Terwijl iedereen in Europa heerlijk zit te puffen, zit ik hier in Sunny South-Africa met dikke truien, verkleumde handen en een rode neus te bloggen :)

Ik heb niets meer gehoord van mijn gynaecoloog, dus geen nieuws is goed nieuws, neem ik aan.
Mijn rechterarm doet al een paar weken behoorlijk pijn, maar ik ben het ZO beu om nog eens naar een dokter te gaan, ik zie wel wat er gebeurt. Zolang de arm niet begint te zwellen, ben ik er vrij gerust in, heeft het misschien iets te maken met de klieren die onder m'n arm zijn weggenomen, I don't know.

Ondertussen blijft m'n haar weelderig groeien. Je ziet het misschien niet goed, maar ik moet die weerbarstige massa bedwingen met een massa gel, ik heb nog nooit zo'n dik haar gehad. En die kleur ? Daar doe ik voorlopig lekker niets aan :D

muizenissen

2008-07-22T16:42:00.009+02:00

Vanochtend bij de gynaecoloog bleek op het eerste zicht alles ok, ik heb haar gevraagd of ze wel zeker was, want bij m'n mammografie van januari vorig jaar bleek, volgens de radioloog, ook alles ok. Yeah right!
Moest ook nog even bloed laten nemen om m'n hormonenwinkel te laten controleren.

Daarnet voor een tetanus-spuit gegaan. In een reddingspoging om een muis uit Felix (de kat) z'n klauwen te redden, beet de muis me uit pure vreugde in m'n vinger, het bloed spoot eruit, dus de tetanus-spuit leek me geen slecht idee.
Kijk, ik bemoei me normaal niet met het jachtinstinct van m'n kat, maar als die kat om 1.30u 's nachts mij een piepende muis cadeau komt geven, dan wordt de Florence Nightingale in me toch even wakker. Ben er in geslaagd dat beestje te redden, al had het me wel iets dankbaarder mogen zijn....

verdoken slaappillen

2008-07-22T07:47:00.005+02:00

Sinds 15 juli neem ik dagelijks een pilletje om de oestrogenen-toevoer naar m'n borsten te stoppen, en dit voor de volgende 5 jaar....Buiten de geweldig afschuwelijke smaak (ik ben echt geen held in pillenslikken!), hebben ze een 'fijne' bijwerking, ik val om 20.15u in slaap en lig in coma tot 8u 's ochtends. Tegen 4 uur 's middags verlang ik al naar mijn bed, ik hoop dat dit snel voorbij gaat, want anders ga ik de volgende 5 jaar niet veel meemaken, vrees ik! (slaappillen in disguise??)

Straks mag ik naar de gynaecoloog. Ben eens benieuwd wat ze nu weer gaan vinden. Na m'n 'funny looking kidneys' en een lever die ook niet echt is zoals hij zou moeten zijn. Mevrouw Tielemans, uw eierstokken zien er wat houterig uit en uw baarmoeder doet vreemd. Ik bereid me voor ! :D

Sofie

2008-07-15T07:37:00.003+02:00

Gisteren stuurde ik een sms naar Sofie. Ik moest en zou te weten komen wat de dokters hadden gezegd. Ik had aan de stilte al moeten weten dat het geen goed nieuws ging zijn. Toen ze me terug een berichtje stuurde werd m'n bange vermoeden alleen maar bevestigd. Het bericht dat ze stuurde houdt me wakker, maakt me ontzettend boos en verdrietig tegelijkertijd. Ik wil en kan het niet geloven....

Lieve Sofie, weet dat we aan je denken, en dat we er zijn voor jou. Ook al zitten we nu op grote afstand van elkaar, we zijn er voor je. Hele dikke, warme knuffel. We spreken elkaar gauw XX

Belgie

2008-07-13T08:16:00.004+02:00

De pijn begint stilaan mijn lichaam te verlaten, het is blijkbaar niet van plan volledig weg te gaan, maar het is tenminste al een pak minder. Blijkbaar wen je wel aan een constante pijn (tenminste als het niet alles overheersend is).

Ondertussen heb ik me een ticket geboekt voor een 10-tal dagen Belgie. Het wordt tijd dat ik m'n familie en vrienden laat zien dat ik wel ok ben :) Ik moet er uiteraard niet bij vertellen dat ik er keihard naar uitkijk om 10 dagen bij m'n zus te logeren. We hebben al vanalles gepland en ben al ondertussen volgeboekt !

Maar 1 dag heb ik opzij gezet, 1 dag dat ik Sofie ga bezoeken. Sofie die ik heb leren kennen via onze chatsessies die meestal 's nachts plaatsvonden, wegens de chemo die ons slapenloze nachten bezorgde. Sofie, een madame waarvoor ik alleen maar pure bewondering heb. Hang in there, girl!

blauw

2008-07-06T09:13:00.001+02:00

Mijn borst begint blauw te worden, de pijn is onbeschrijfelijk.
Is er een dokter in de zaal ??

kapper

2008-07-04T10:37:00.005+02:00

Deze week ging ik m'n paspoort laten verlengen (voor ik hier als illegaal word bestempeld!). Naar goede Belgische gewoonte heb je hiervoor een reeks pasfoto's voor nodig (ik heb eigenlijk nooit goed begrepen waarom je er meer dan 1 foto voor moet afgeven, op de dienst 'bevolking' moeten ze ergens een enorm grote muur hebben waarop ze alle pasfotos van alle Belgen hangen...).
Soit, ik liet dus foto's nemen, en de fotograaf zei me dat ik erg op Annie Lennox lijk. Ik moest daar ontzettend om lachen, omdat het niet de eerste keer is dat iemand me dat zegt. Hip hip hoera voor het korte haar!

Deze week ben ik naar....de kapper gegaan. Jaja, lach maar gerust, maar het was nodig! Achteraan begon de het 'redelijk hard' te krullen, ik was er voor verwittigd dat ik na de chemo krulhaar ging krijgen, maar dat wil niet zeggen dat ik daarmee moet akkoord gaan he! Dus daar is het wat bijgeknipt. Maar ik laat het lekker kort voorlopig!

(je hoeft geen lang haar te hebben om je goed te voelen in je vel of om er vrouwelijk uit te zien. Er zijn zelfs wildevreemden die naar me toestappen en die me complimenten geven voor m'n haar, dat is met m'n lang haar nooit gebeurt:)) Short hair rocks !

chirurg

2008-07-02T16:42:00.003+02:00

Net bij de chirurg geweest, hij zei dat het er allemaal ok uitzag. De afschuwelijke pijn komt nog van de bestraling, beweert hij. (hij is echt een spitting image van professor Gobelijn, best wel schattig!)
Hij wil me in november terugzien, op de dag dat ik mijn mammo en andere x-ray's heb gehad, om te bespreken wat hij ziet of beter gezegd NIET ziet !

Ondertussen doen de pijnstillers hun best om zich te bewijzen....

1 juli

2008-07-01T18:03:00.003+02:00

Ik kan me niet inbeelden dat ik ooit zo hard naar vandaag heb uitgekeken, mijn eerste verjaardag als (ex)-kankerpatient. Het lijkt als een nieuw hoofdstuk na het afsluiten van een afschuwlijk jaar, het vieren van een nieuw jaar.

Allemaal mega bedankt voor de lieve wensen. En ja, iedereen mag het weten, ik ben 38 :)

en nog maar eens pillen...

2008-06-30T17:45:00.003+02:00

Sinds vannacht word ik bevangen door een waanzinnige pijn, een pijn die met geen moment minder wordt. Ik weet niet waar kruipen en pijnstillers blijken niet te weten waarvoor ze dienen. De dokter staat voor een mysterie, ze heeft geen idee waar de pijn vandaan komt, het is nu 10 dagen na de laatste bestraling en de pijn zou na 7 zowat moeten over zijn. Ze vermoedt een ontsteking en heeft voor alle zekerheid anti-biotica voorgeschreven. Als tegen donderdag de pijn niet is geminderd, moet ik zeker terug voor verder onderzoek (maar deze pijn is echt niet houdbaar zolang, hopelijk beginnen m'n pijnstillers SNEL te doen waarvoor ik ze betaal!).

afspraak

2008-06-23T09:32:00.003+02:00

Gedaan met naar het ziekenhuis rijden elke dag, dus tijd om afspraken te maken met de chirurg en de gynaecoloog.
Woensdag 2 juli zit ik al bij de chirurg, bij de gynaecoloog kan ik pas 22 juli terecht. Ik maak me niet teveel zorgen daarover eigenlijk.

Ik moet vanaf nu m'n leven terug herpakken, waar het 1 november was gestopt...

de laatste

2008-06-20T10:43:00.005+02:00

Om 8 uur vanochtend een telefoontje. "Mevrouw Tielemans, de machine werkt momenteel WEL, dus als u wil, kan u nu komen, al kan ik niet garanderen dat als u hier bent, het nog werkt....". We wagen het er op, het is maar 5 minuutjes rijden van hier, dus we hebben niks te verliezen.
Ik plaats me voor de laatste keer op de tafel, en de bestraling begint. 2 seconden, machine valt uit, stilte...nog eens een seconde,...stilte,....5 seconden, stilte..., 2 seconden, stilte,...en zo ging het door totdat ik 'alles had gekregen'. Ik moest er wel om lachen, maar op hetzelfde moment kwamen ook de tranen, veel tranen. Tranen van opluchting, tranen om de testen die nog gaan volgen, tranen voor het bang afwachten.
Het begon allemaal op 30 oktober, bijna 8 maanden geleden dus. 8 maanden die we nooit zullen vergeten. Maar ook 8 maanden van onverbiddelijke steun van lotgenotes, familie en vrienden, waarvoor ik jullie ontzettend dankbaar ben!

Bij deze wil ik nog een extra hart onder de riem steken voor al m'n lotgenotes, vooral aan Sofie en Elly, we blijven uiteraard voor jullie duimen !!

laatste bestraling

2008-06-19T19:08:00.003+02:00

Zoals eigenlijk te verwachten was, is deze namiddag het bestralingstoestel weer in panne gevallen. M'n laatste bestraling gaat dus niet morgenvroeg door, met wat geluk wordt het morgennamiddag. Ach, wat doet het er eigenlijk nog toe !! :)

slakkenslijm

2008-06-19T11:24:00.003+02:00

Nog 1 bestraling te gaan ! OLE!

Toen m'n zus hier in februari was, had ze een gigantisch 'verwen-pakket' in elkaar gestoken, met o.a creme om de verbrande huid van de bestraling te behandelen. Ze had die creme in Belgie bij de apotheker gekocht. "Ik heb voor jou een creme gekocht, maar je weet best niet op welke basis deze creme gemaakt is. Ja ok, ik zal het maar zeggen, het is met slakkenslijm!". Er zijn zo van die zaken die je liever niet weet, maar ze had het dan toch maar mooi verklapt! ;)
Soit, die creme gebruik ik nu volop, maar het is niet dat je iets van dat slakkenslijm merkt, het is een witte, welruikende creme. Bij de radiologie zeiden ze vanochtend dat m'n huid er al beter uit ziet, dus het helpt blijkbaar wel ! (dank u zusje !)

Nu nog een 10-tal dagen wachten en ik mag terug gaan zwemmen, me volledig onderdompelen in bad,....

Ik ga me alvast een heerlijke massage boeken ! :)

3...2...1

2008-06-17T15:35:00.007+02:00

Et voila, nog 3 bestralingen te gaan. Daarstraks voor de laatste keer (HOPELIJK !) de oncologe gezien. Ze was tevreden over de toestand van mijn verbrande huid, wat ik wel straf vind, want het ziet er echt niet uit!

Ze heeft een voorschrift gegeven voor pillen die de oestrogenen opname in m'n lichaam tegenhoudt, ttz in mijn borsten, de rest van m'n lichaam heeft nog oestrogenen (o.a. voor de botten) nodig. Die pillen moet ik elke dag nemen, 5 (vijf!) jaar lang. Nadeel aan de pillen : 1 op 3 vrouwen die deze pillen neemt, krijgt behoorlijke vapeurs. Ik durf m'n hoofd er op verwedden dat ik niet bij die andere 2/3 zit, dus dat ik binnenkort hier heerlijk zit te puffen.
Ze zei dat ik mijn lichaam nu maar eens eerst wat 'rust' moest geven en dat ik pas midden juli met die pillen moet starten.

In juli moet ik een afspraak maken met de chirurg en de gynaecoloog. In november heb ik dan een mammo. Pfff, wil er nog niet aan denken. Nu word ik nog 3-maandelijks onderzocht, vanaf november 2009 wordt dat 6-maandelijks.

Dus als je dacht dat na de bestralingen alles voorbij zou zijn....niet dus.
Volgens mij is kanker nooit echt voorbij...

30 + 2 gratis

2008-06-13T14:24:00.002+02:00

Vanochtend kreeg ik de 'planning' voor volgende week ivm de bestralingen. Ik was er van overuigd dat woensdag mijn laatste dag zou zijn. Niet dus! Blijkt dat ik recht heb op 32 bestralingen ipv 30. Ach, die 2 extra zullen niet echt het verschil maken...Dus vrijdag is de laatste !

auw!

2008-06-11T06:24:00.004+02:00

Ik hoop dat de 'booster' van straks me een beetje spaart, ik weet momenteel niet waar te kruipen van de pijn. Mijn behandelde huid ziet purper, het jeukt wat, dat valt wel mee. Maar het is in mijn borst dat de pijn even behoorlijk de overhand neemt.

booster

2008-06-10T09:26:00.002+02:00

Vanaf morgen krijg ik 'booster' bestralingen, en dit op de plek waar de littekens zijn. Deze booster-stralen werken nog precieser, maar gaan niet mee zo diep, m'n longen gaan niet meer worden aangetast. Als de machine me niet meer in de steek laat, krijg ik 18 juni m'n laatste bestraling. Op 18 juni wordt Dominique 45, dus dubbele reden op te vieren !!

er zijn zo van die dagen....

2008-06-03T09:53:00.002+02:00

Er zijn zo van die dagen dat alles teveel is, en dat de minste tegenslag je tot een niet te stoppen tranendal dwingt. Dat is bij nu al een paar dagen het geval. Tranen, tranen, tranen,...
Daarnet nog was ik bij de oncologe, en toen ze me vroeg hoe het met me was volgde er alleen maar tranen, gesnotter en nog eens tranen... Ze schrok er een beetje van, want ik zit meestal redelijk goed gehumeurd bij haar. Maar ze stelde me gerust en zei dat het de meest normale zaak van de wereld is. Tijdens de chemo hebben m'n hormonen een oorlog moeten voeren, en nu valt alles terug netjes 'op z'n plaats', vandaar dat het een emotionele weerbots teweegbrengt. Ze zei ook dat ik mezelf moest toelaten me zo te voelen. Ze wees me er op dat ik sinds 1 november ik door een regelrechte hel ben gegaan, en dat ik elke dag word geconfronteerd met die rotkanker, maar dan ook echt ELKE dag. Telkens als ik in de spiegel kijk, als ik me uitkleed, de pijn van de bestraling,...Ach, ik klim wel terug uit die verdomde put.
De zon schijnt nu op mijn computer, dat helpt al ! :)

frustratie

2008-06-01T20:24:00.003+02:00

De laatste weken ben ik ontzettend gefrustreerd. Mijn geheugen lijkt 1 grote kaas met gaten. Niet zomaar gaten, ENORME gaten. Grotten. Kraters.

Het is nog maar eens een niet zo'n erg prettig bijverschijnsel van de chemo.
Op dit moment heb ik het weer, daarnet wist ik nog wat ik wilde schrijven, en nu zit ik weer te raden over wat ik net dacht. Het is ontzettend frustrerend. Het is met momenten best genant, als we bij vrienden zijn en ze hebben net iets verteld, weet ik 2 minuten daarna al niet meer waarover het ging. Of bij de fitness heeft een trainer net uitgelegd hoe een toestel werkt en op welk niveau ik het moet toepassen, 1 minuut later heb ik al geen flauw benul meer van hoe het werkt. En da's nog maar een fractie van wat ik allemaal vergeet, de rest kan ik nl. niet onthouden hahahahahah.
M'n betonnen geheugen laat me serieus in te steek. Ik vrees dat het nog wel even zal duren...

attack of the germs!

2008-05-27T12:26:00.005+02:00

Sinds de herfst hier z'n intrede heeft gedaan, word ik overvallen met een leger van bacillen. En ze blijken nog te winnen ook! Gelukkig dat ik nu geen chemo meer heb, want ik had nog maar eens voor een overdosis antibiotica kunnen gaan. Een hoofd vol vieze dingen, hoestbuien waarbij zelfs mijn kat vanuit z'n luie hoek van opkijkt, een stem van iemand die al 9 jaar lang 3 pakjes sigaretten per dag rookt,...Ik weiger resoluut medicijnen te nemen, ik heb een donkerbruin vermoeden dat mijn lijf nog tjokvol met vergif zit dat ik niet echt de behoefte heb om er nog eens wat bij te gieten, dus m'n weerstand mag zich nu terug gaan bewijzen!

Op algemene aanvraag stuur ik hier een foto bij van m'n oh zo weelderige haardos (jaja, lach maar...) De foto is in zwart/wit, da's nl. ook m'n haarkleur :)

(ik bedek m'n gezicht om jullie te beschermen tegen rondvliegende bacillen!)

2008-05-26T08:55:00.000+02:00

papa, ik moet je iets vertellen...

2008-05-25T06:35:00.009+02:00

Dag lieve papa,

Het is morgen net 1 jaar geleden dat je uit ons leven weggleed. Na een oneerlijk gevecht van amper 7 maanden heb je de strijd tegen kanker verloren. De laatste week die we met je doorbrachten, was enorm intens. Elke seconde komt nu weer terug, ook Britt herleeft het allemaal terug.

Weet je nog, papa, dat we je zeiden dat we wel ok gingen zijn, dat je rustig mocht gaan ? Ik moet je iets vertellen, papa...De pijn van het gemis is voor ons met momenten heel ondraaglijk geweest, en het is het soms nog...
Toen ik op 1 november het nieuws kreeg dat ik borstkanker had, stortte m'n wereld nog verder in elkaar. Volgens de dokter was de kanker al 2 jaar stilletjes aan het broeien maar dat door m'n intense verdriet om jou, de kanker echt is uitgebroken. Ik heb chemo achter de rug en ben nu bezig met bestralingen. Tijdens de vele afschuwelijk momenten van de chemo, wou ik de strijd opgeven en naar jou toekomen. Maar dan dacht ik terug aan jouw vechtlust en dat zette me weer op 'het goede spoor'.

Een tijd terug schreef Pieter zijn allergrootste wensen op. Helemaal bovenaan stond "Dat opa nog zou leven", zijn 2de wens was "Dat mama helemaal zou genezen". Aan zijn 1ste wens kunnen we jammer genoeg niets meer doen, aan z'n 2de wens werk ik nu keihard...
Lieve papa, we beloofden jou dat we ok gingen zijn, en dat gaat ook zo zijn. We moeten nog een paar zure appels doorbijten, maar dat komt wel goed. We zullen er voor zorgen dat je trots kan zijn op je dochters!
We zien je graag! x

peulenschil

2008-05-20T09:47:00.003+02:00

Heb nu 11 bestralingen achter de rug, m'n huid overleeft het nog steeds, mijn borst wat minder ;-) Het valt heel goed mee, maar soms doet het zo'n pijn dat ik gewoon naar adem moet snakken. Maar in vergelijking met chemo is het een peulenschil!

Elke dinsdag, na de bestraling, moet ik even binnenspringen bij de oncologe. Ze wist me te vertellen dat m'n nieren ok blijken te zijn. Als het goed nieuws is, mag het ook verteld worden he! Ik moet ze wel blijven laten nakijken, maar da's zoals de rest van mijn lichaam ook zo het geval, so what's new...
Ze vond m'n haar schitterend. Dank u dokter !
Toen ik door ging, zei ze nog :"Hang in there!" Wel dokter, ben ik nu eens echt van plan !

1 week bestraling

2008-05-13T19:10:00.005+02:00

Ik heb nu 1 week bestralingen achter de rug, aan m'n huid zelf is nog niets te zien, maar binnenin doet het soms serieus pijn. Het is nooit tijdens de bestraling zelf maar een paar uur later. Gelukkig trekt het redelijk snel weg.
Vanochtend heb ik terug bloed moeten laten nemen ivm m'n nieren, morgen weet ik of het in orde is. Indien dit niet het geval is, vlieg naar de specialist. Het heeft in ieder geval niets met de kanker te maken, maar ze gaan zoeken naar de oorzaak van m'n 'funny looking kidneys'.

Toch oef ! :)

2008-05-08T17:35:00.003+02:00

De dokter heeft gebeld, ze maakt zich geen zorgen over de nieren, er is gewoon wat verkalking (niergruis), waardoor er zich nierstenen vormen die pijnlijk kunnen worden en verwijderd dienen te worden. Maar da's allemaal niet belangrijk nu, ze zei heel duidelijk dat er geen uitzaaiingen zijn, niet in de lever, niet in de nieren, noch in de pancreas enz., het zag er uiteindelijk toch allemaal goed uit !!!! :)Jiepie !

Oef! of toch niet...

2008-05-08T13:15:00.002+02:00

De echografie van daarnet gaf aan dat er 3 cystes zijn op m'n lever, heeft niets met kanker te maken en kan op zich niet echt kwaad. Er werd wel aangeraden om m'n nieren verder te laten onderzoeken, want die zien er 'bizar' uit. Wat dat dan ook mag betekenen !

Ik zou zo graag eens positief nieuws horen. Het is begonnen met "het is waarschijnlijk een melkkliertje in je borst", dan bleek het kanker te zijn, een groot deel van m'n borst wordt weggenomen, de klieren werden verwijderd omwille van de uitzaaiingen, ik krijg geen volledige chemokuur want m'n lichaam kan het niet aan, er is 'iets' op de lever te zien, en nu weer zijn het m'n nieren die er vreemd uitzien.

Wat is er nog goed aan mij ??

Star Wars

2008-05-07T19:38:00.010+02:00

Ik heb net m'n 2de bestraling gekregen. De bestralingsmachine werkte dus terug !! Doordat Pieter niet meer op school was, kon hij mee een kijkje komen nemen. Hij vond het redelijk indrukwekkend, "Waauw mama, da's hier groot!!" De verpleegster legde hem alles uit, en tijdens de bestraling werd alles bekeken door de camera in de aanpalende kamer. Het viel hem dan wel wat tegen dat hij niks zag gebeuren, hij had natuurlijk maar al te graag een bundel laserstralen gezien en indrukwekkende geluiden gehoord. Maar er gebeurt helemaal niets, ik moet doodstil blijven liggen en de machine beweegt niet en het enige waarneembare geluid is het zachte gezoem van de machine. Pech, hij had meer Star Wars toestanden verwacht ! (het leven van een 10-jarige is jammer genoeg niet altijd even spectaculair!:) )

leveronderzoek

2008-05-06T15:40:00.004+02:00

Zonet heb ik even m'n oncologe gebeld, ik wil zo snel mogelijk m'n lever laten onderzoeken. Ze had het blijkbaar ergens voorzien voor volgende week, maar ik wil het deze week nog weten. Donderdag 11.30u wordt er dan een echo genomen. Eerst moet ik dan wat pillen nemen, om 'de boel te reinigen' (wat dat ook mag betekenen!).

Mijn bestraling van morgenvroeg is verplaatst naar morgenavond, want het onding (bestralingstoestel) is tegen morgenochtend nog niet hersteld ....

stuk

2008-05-05T15:03:00.001+02:00

Morgen, dinsdag, moet ik niet gaan voor de bestraling, de machine is stuk.... Zo gaat het niet vooruit natuurlijk !

1ste bestraling

2008-05-05T10:27:00.004+02:00

Heb zonet m'n eerste bestraling gehad. Eerst moest ik voor de aftekening, de borststreek ziet er nu uit alsof het iemand het nodig vond er OXO op te spelen. Het lijkt alsof ik lid ben van 1 of andere duistere sekte! De bestraling gebeurt op 3 verschillende plaatsen en neemt gelukkig maar enkele minuten in beslag.

De dokter zei dat ze op de foto's een cyste had gezien op m'n lever. Dat wordt eerstdaags verder bekeken met een echografie. Ik was zo geschrokken van het nieuws dat spontaan de tranen weer opkwamen.Het zal waarschijnlijk wel niets zijn, maar de angst zit er nu toch weer in bij mij.

gemis

2008-05-01T04:06:00.003+02:00

Vorig jaar deze tijd was ik voor 5 dagen, samen met Pieter in Belgie. Papa wilde Pieter nog voor een laatste keer zien, en daarom waren we even over en weer gevlogen. Nu het bijna een jaar geleden is dat papa gestorven is, wordt de pijn, het gemis nog erger. Bij m'n zus is dat blijkbaar ook. De afschuwelijke rotkanker heeft in 7 maanden tijd een beresterke man klein gekregen...

Anderzijds voel ik me, sinds ik al een paar weken geen chemo meer heb gehad, al stukken beter. De vermoeidheid is een pak minder, al hebben ze me verwittigd dat dit met de bestralingen gaat terugkomen, maar da's niet erg, het misselijke gevoel is verdwenen en dat is wel dubbel zo prettig !

(mijn benen doen pijn, maar dat heeft volgens mij niets meer met de chemo te maken, maar heeft eerder te maken met van een brug af te springen :) )

weekendje weg

2008-04-28T18:26:00.006+02:00

Dit weekend zijn we er even tussenuit gegaan. Na de toestanden van de voorbije maanden waren we er echt wel aan toe. Met een stel vrienden zijn we naar Plettenberg getrokken, waar we zalig hebben gebabbeld, gegeten, gedronken, en te weinig hebben geslapen. Op onze terugweg hadden we een kleine tussenstop om te gaan bungee-springen. Dominique stond niet direct te jubelen van pure vreugde met mijn beslissing, "Eerst jouw 2 operaties en nu dit ! Je weet niet wat je me aandoet!" (sorry Dominique!)

Ik was van plan om dat heel netjes te doen, en te duiken, maar was zo onnozel om eerst naar beneden te kijken toen ik op het platform stond (wat uiteraard wordt afgeraden!),waardoor ik totaal verkeerd reageerde en fout sprong, nl. rechtop ipv van met m'n hoofd eerst naar beneden. Maar heb het overleefd en zal het zeker nog een keer doen !

En nu naar m'n bed !

bionic woman

2008-04-23T17:03:00.002+02:00

Vanmiddag nog eens een paar uurtjes bijgeslapen. Ik was vanochtend een half uurtje gaan lopen, ik heb nog stramme spieren van het loopje van eergisteren ! Waaauw, wat een conditie...er dus nog veel werk aan de winkel !

De vermoeidheid die me vanmiddag overviel kan nu ook wel te maken hebben met het feit dat we gisterenavond naar een openluchtconcert van Sarah Bettens zijn geweest. Het is heel raar, heb plots zo van die energieboosten, maar de dag daarna moet ik het bekopen natuurlijk. Om 1 of andere reden moet ik nu ineens de bionic woman gaan uithangen, wat natuurlijk compleet absurd is, want mijn lijf protesteert te pas en te onpas.

Vanaf nu mag ik terug vitamines nemen, kan nooit geen kwaad om wat extra hulp te hebben om m'n lichaam terug op te bouwen. Tijdens de chemo werden vitaminepreparaten afgeraden omdat dit zou 'botsen' met de chemo.

(ben ondertussen al wel 1,2 kg kwijt, jipiee!)

ct-scan

2008-04-22T16:05:00.003+02:00

Vanmiddag heb ik een CT-scan moeten laten nemen, als voorbereiding voor de bestralingen. Tijdens de CT-scan worden afbeeldingen gemaakt van de te bestralen plaats. Er werden 3 kleine tattoostipjes aangebracht, dit is om de stralenbundel heel nauwkeurig te richten. De stipjes blijven voor altijd zichtbaar, maar vallen nauwelijks op (gelukkig!).

Vandaag heb ik m'n loopschoenen niet aangetrokken, ben weer even leeggezogen...

Normaal gezien had ik morgen m'n 6de chemo moeten krijgen. Ben er plots niet meer rouwig om dat het niet meer doorgaat :)

lopen

2008-04-21T11:18:00.002+02:00

Ben net nog lopen, op een rustig tempo, lopen, flink doorstappen, lopen, flink doorstappen, hijg hijg, puf puf...Ik heb het een kwartier volgehouden, dat stelt natuurlijk niks voor, het had waarschijnlijk beter gegaan als ik eerst had gegeten en gedronken, op je nuchter maag inspanningen doen, is niet echt slim natuurlijk.....
Het gevolg is dat ik nu 3 Chokotoffen heb binnengewierd (zeer eigenzinnig dieet?!).

Morgen poging nr. 2, met eerst een ontbijt !

Nu ga ik best toch maar even languit.....Het is duidelijk hoe zwaar de chemo m'n lijf en energie heeft aangetast.

gewicht

2008-04-19T08:56:00.002+02:00

Een overvloed aan cortisone heeft mij een extra gewicht van 6(ZES!)kg opgeleverd. Het is uiteraard niet enkel de cortisone die een rol speelt in deze hatelijke gewichtstoename, maar ook het andere vergif in de chemo dat mij gedwongen heeft om 80% van m'n tijd horizontaal door te brengen, in bed of in de zetel.
Ik zou natuurlijk onvoorstelbaar hard kunnen beginnen sporten, maar alleen al m'n sportschoenen aantrekken zuigt al de helft van de energie uit mijn lijf. Beter nog even wachten dus, voor de training van de marathon :)

pluche

2008-04-16T14:51:00.004+02:00

Ik had altijd gedacht dat vanaf de eerste dag na m'n laatste chemo ik 'hup en dartel' door het leven zou gaan. Foutje ! Ben nog nooit ZO moe geweest. Het wordt echt te belachelijk voor woorden. Naar de supermarkt gaan, even gaan slapen, helpen met het huiswerk van Pieter, gaan slapen, koken, gaan slapen, in bad, gaan slapen,...
De dagen gaan gewoon aan mij voorbij, zonder ik er echt erg in heb. Voor de rest doen vooral m'n armen nog pijn, maar dat went blijkbaar wel.

De pluche bovenop m'n hoofd blijft ...euh...plucherig, maar de 'echte' haren zijn toch wel zichtbaar aan het worden.

De gedachten aan de testen die er in de toekomst gaan gebeuren, maken me eigenlijk heel bang, ik weet het, ik moet er nog niet aan denken, maar ben gewoon wel realistisch, de kans om terug die vettige kanker te krijgen ligt een stuk hoger nu het in m'n lijf is (geweest).
En nee, altijd positief blijven denken en blijven lachen is gewoon niet mogelijk. Daar kunnen m'n lotgenoten zeker over meespreken...

We gaan ons een weekendje boeken, er even tussenuit, en eventueel vreselijk zalig languit gaan in een spa. :)

uitvallen, groeien, uitvallen, groeien,...

2008-04-12T07:40:00.002+02:00

Vanavond vertrekt mijn moeder terug naar Belgie :( We hebben gelukkig de tijd gehad om wat bij te kletsen, en ze is een zalige hulp geweest, terwijl ik knock out in de zetel lag.

De pijn is ondertussen wat dragelijker geworden, maar is nog permanent aanwezig. Jammer genoeg is de vermoeidheid er niet echt op verminderd, integendeel.
Gisteren nog een haartest uitgevoerd, en dat blijft nog heel enthousiast uitvallen...maar de haargroei die tegelijkertijd hardnekkig aan het werk is, neemt de overhand. Ha!

veel pijnstillers aub

2008-04-08T08:35:00.003+02:00

Heeft er aub iemand een oplossing om vrolijk de dag door te komen, als je overal pijn hebt en wreed misselijk bent ??

dipje

2008-04-05T07:20:00.001+02:00

Er zijn al dagen geweest dat ik me beter heb gevoeld....Pijn, overal pijn. Misselijk.

bestraling

2008-04-03T15:11:00.003+02:00

Zoals te verwachten loop ik vandaag weer met behoorlijk blozende wangen rond.
Ondertussen is er een afspraak gemaakt om op 22 april de aftekening te doen, waar er juist bestraald moet worden. De dokter zei dat er 3 punten worden getatoeerd, ik vroeg of het ook minder drastisch kon, die 3 punten zijn er dus echt wel voor de rest van mijn leven. Nu, zolang het maar 3 puntjes zijn en geen slangengevechten of andere fraaie taferelen, kan ik me er wel bij neerleggen.
Vanaf 5 mei wordt er dan dagelijks bestraald, laatste bestraling is op vrijdag de 13 (!) juni.

niet te geloven...

2008-04-02T16:04:00.003+02:00

Vanmiddag ging ik naar de oncologe, ik voelde me al heel de dag echt niet lekker in m'n vel. Ik zei, voor de grap "Ik ben het beu, ik stop er nu mee" (was dat echt niet van plan want ik keek echt wel uit naar de voorlaatste!). Ze antwoordde "Het lijkt me ook beter te stoppen, vandaag doe je nog je 5de chemo en dan stop je er mee". Eerst dacht ik dat het om een 1-april-grap ging, met een dag vertraging dan. Blijkt dat mijn bloed met de laatste chemo zo sterk achteruit is gegaan, dat een 6de (en laatste) chemo niet haalbaar zou zijn. Mijn beenmerg hangt, bij wijze van spreken, in flarden vaneen.
Ik sloeg volledig in paniek, een chemo te weinig, wat voor gevolgen gaat dat hebben ?? Ze zei dat ze dat wel meer doen, als het bloed te slecht blijkt te zijn. Het heeft ook totaal geen zin om m'n 6de chemo bv. over 2 maanden te krijgen. Vandaar dat er werd beslist dat vandaag mijn laatste chemo werd gegeven.
En voila, die is nu binnen ! Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik nu overgelukkig ben. Ik ben er in tranen uitgebarsten, ik voelde me zo slecht, en ik vind het echt geen goed nieuws dat ik geen 6de krijg.
Ik ga me nu even verder uitzieken in de zetel.

HET KAN NU ALLEEN MAAR BETER WORDEN !

nr.5

2008-04-02T06:52:00.002+02:00

Straks mag ik heel waarschijnlijk chemo nr. 5 gaan ontvangen, ik had liever Chanel nr. 5 in onvangst mogen nemen, maar ik vermoed dat ze dat niet hebben bij de oncologie. Het bloedtrekken gisteren ging vlotjes, de verpleegster heeft maar 1 maal moeten prikken, dus er zijn geen gewonden gevallen deze keer :)

Ik ben heel blij dat het de voorlaatste is maar tegelijkertijd geeft enkel de gedachte al me een waanzinnig misselijk gevoel. Ik hou de pilletjes om de misselijkheid te bedwingen dicht bij me. Ondanks hun degoutant slechte smaak, neem ik ze met momenten met plezier in!

Mama gaat mee straks dus ik heb wat gezelschap.

ontboezemingen

2008-03-31T07:35:00.008+02:00

Zoals een beetje verwacht had mama het er moeilijk mee toen ze me zag, dikke tranen en ze wilde me niet loslaten. Ik had geen sjaaltje op m'n hoofd gezet, het vliegtuig was te vroeg geland, in alle haast was ik het vergeten. Ze herkende me niet direct en da's best wel een beetje pijnlijk natuurlijk.
Soit, we hebben wat kunnen bijpraten, al blijkt wel dat zij het enorm moeilijk heeft om over de kanker te praten.

Ze had in Belgie een boek gekocht "Ontboezemingen over borstkanker", van Frieda Joris. Ze was er in begonnen maar is er mee gestopt omdat ze onophoudelijk zat te huilen. Ik heb het boek grotendeels gelezen. Maar ik ben er ook mee gestopt. Naar het einde toe gaat het over 'de naschok' en 'wat als kanker terugkomt'. Blijkt dat, als alle behandelingen voorbij zijn, ik niet meer moet rekenen op de portie energie die ik voorheen had. Ik kan en wil het niet geloven, kijk naar Lance Armstrong, die mens is er niet echt minder energiek op geworden he.

De schrik dat de kanker terug kan/gaat komen heeft me wat geblokkeerd. Al m'n positieve gedachten werden, door een paar pagina's van het boek, in duizend stukken verbrijzeld. Ik moet stoppen met doemdenken, ik moet voort. Ik wist wel dat ik verhoogde kans heb om het terug te krijgen, maar had die harde realiteit wat weggemoffeld.

Maar begrijp me niet verkeerd, ik vind het een goed boek, heel puur, maar blijkbaar neemt de struisvogel in me even de overhand, en wil ik de realiteit ontlopen door m'n kop in het zand te steken, ik leg het boek dus even heel ver weg.

mama

2008-03-28T17:42:00.002+02:00

Na een vlucht van bijna 12 uur komt mijn moeder vanavond aan. Ze blijft 2 weken logeren. Ik twijfel nog een beetje of ik een sjaaltje op m'n hoofd zou doen of niet. Nu dat ik nauwelijks haar heb, lijk ik sterk op m'n papa die in mei vorig jaar gestorven is aan kanker. Het is sinds augustus vorig jaar geleden dat we elkaar nog hebben gezien.
Ze heeft geen computer (da's allemaal wat te technisch...:)), dus heeft ze niet alles zo van dichtbij kunnen volgen. Via mijn zus of via hele korte telefoongesprekken (is niet te betalen anders! Lang leve skype!) bleef ze wel wat op de hoogte. Ben heel benieuwd voor haar reactie als ze me ziet, want een fraai zicht is het natuurlijk niet. Pieter is in ieder geval al de uren aan het aftellen om z'n oma terug te zien !

moedig ?

2008-03-28T09:28:00.003+02:00

Gisterenavond zaten we met een stel vrienden op restaurant. We zaten gezellig wat te babbelen tot een vrouw naar me kwam. "Ik vind jou zo moedig!". Ik keek haar een beetje verrast aan aan en vroeg haar waarom. "Ik vind het zo moedig dat je door je behandeling gaat". Ondanks de doorkomende pluche op mijn hoofd, kan ik het toch niet wegsteken dat ik nog volop met chemo bezig ben :)
Ik vraag me af of je moedig moet zijn om aan chemo te beginnen. Volgens mij is een gewoon een kwestie van geen keuze hebben...Niet ?

sprieten

2008-03-26T13:02:00.003+02:00

Je ziet het niet direct, maar er zijn toch wel zeker een honderdtal haarsprieten die de kop opsteken. Waardeloos natuurlijk als je weet dat er die er bij m'n 2 laatste chemo's terug uitflikkeren. Gelukkig niet allemaal!

Wat de vermoeidheid betreft, die wordt alleen maar erger. Rusten en rusten, da's zowat mijn dagtaak.

boos

2008-03-24T07:06:00.003+02:00

Met momenten ben ik boos, heel boos. Zoals nu, ik ben boos op Herman Schueremans die iemand 'veel kankers toewenst', omdat die andere persoon een sigaret opstak. Phara de Aguirre heeft hem op z'n plaats gezet, terecht, want zoiets wens je absoluut NIEMAND toe, zelfs niet je ergste vijand (als je die zou hebben). Eens een chemobeurtje overnemen, Herman? Dan zullen we nog eens zien of je iemand nog kanker durft toe te wensen.

Verder ben ik ontzettend boos, boos door onmacht, omdat mijn lotgenote Sofie weer slecht nieuws heeft gekregen. Gerechtigheid is soms heel ver zoek....

snif snotter

2008-03-20T11:33:00.003+02:00

Een bergje antibiotica en een bergje andere pillen om m'n darmflora terug op te vrolijken, da's het resultaat van mijn bezoek aan de dokter gisteren. Een keelontsteking voelbaar tot in m'n oren, en een 'snotkop' op knetter van te worden.

bacillen

2008-03-19T08:04:00.006+02:00

Er heeft zich een legertje bacillen in mijn lichaam geinstalleerd, dat uit zich vooral in stevige niesbuien, een keel als een rasp en een stem die met momenten sexy hees klinkt. Een cadeautje van zoonlief. Qua timing niet echt het ideale moment (is het dat ooit?), want ik zit in m'n 'daldagen'.
Nog even afwachten of het de moeite loont om bij de dokter binnen te springen.

Ik kruip nu even terug m'n bed in, want ik bevries ! Het is nu (8u 's morgens) buiten 17 graden, dus echt wel ijskoud voor een koukleum als mezelf.Brrrrrr!

herfst

2008-03-17T07:56:00.005+02:00

Deze week begint bij ons de herfst, bij de gedachte alleen al begin ik te rillen. Belachelijk natuurlijk, want vandaag wordt het 30 graden....
Gisterenmiddag zaten we op een terras, het was 27 graden, er zat 1 iemand met een dikke trui aan, inderdaad, ik.
's Nachts slaap ik met een trui met een kap, want m'n hoofd lijdt er echt wel onder dat er weinig haar op staat. Ik besef nu meer dan ooit dat hoofdhaar echt wel een functie heeft en er niet enkel staat voor het esthetische. Koud dat het is 's nachts, voor een (bijna) kletskop! Als m'n kap zich een millimeter heeft durven verschuiven, word ik al wakker van de kou.

Na het terrasje gisteren, zijn we nog naar een wijnlandgoed geweest, voor het 'dessertje' (ja zeg, je leeft maar 1 keer!).
Allemaal lekker natuurlijk, alleen 1 klein nadeel, om 19u ben ik naar m'n bed gekropen, nee, niet van zattigheid, gewoon van uitputting. Ongelimiteerd eten en drinken is toch niet simpel als je volop met chemo bezig bent ! :)

(ps : voor alle duidelijkheid, ik heb maar 2 glazen wijn gedronken, en de rest was water!)

weekend

2008-03-15T08:55:00.005+02:00

Het blozen was gisteren wat afgenomen, maar vanmorgen zie ik er weer uit als een overrijpe kers. Ik heb bijna 12 uur geslapen vannacht, en ben nu...stikkapot. We hebben straks vrienden op bezoek om een hapje te komen eten, maar m'n lichaam dwingt me momenteel om het heel kalmpjes aan te doen. En zo zal het dan ook zijn...Geniet van jullie weekend !

blozen

2008-03-13T08:40:00.002+02:00

Het is echt wel grappig, ik loop hier rond met blozende wangen, een leuk nevenverschijnsel van de chemo, want ik zie er ineens supergezond uit ! Zal alleen niet blijven, vrees ik. Het doet me een beetje denken aan die Monchichi aapjes van vroeger, die zagen er ook altijd zo blozend gezond uit.
De misselijkheid is over, dus da's ook al positief.!

chemo nr.4

2008-03-12T18:59:00.002+02:00

Great, mijn bloed was uitstekend, dus ik heb de 4de chemo 'in ontvangst' mogen nemen. Ben echt wel heel blij dat ik kan uitkijken naar de volgende (de voorlaatste), alleen....voel me mega-misselijk. Snel een pilletje binnenzwieren en hopen op een zalige nachtrust. Slaapwel.

nr. 4?

2008-03-11T17:16:00.003+02:00

Voorlopig nog geen telefoontje van de oncologie, dus hoogst waarschijnlijk staan mijn witte bloedcellen en bloedplaatjes terug te stralen en zal chemo nr. 4 morgen wel doorgaan. En dan ben ik echt voorbij de helft!

vergiet

2008-03-11T09:14:00.003+02:00

Ben net nog eens bloed gaan laten trekken, ze hebben maar 3 keer moeten proberen. Iemand een vergiet nodig, ik begin er nl. stilaan op te lijken ! :)

Als ik vandaag niets hoor van de oncologie, mag ik morgen voor 'nr.4' gaan. Jipie!

stilletjes

2008-03-09T19:26:00.003+02:00

Niet veel te melden, dat kan natuurlijk ook niet als je 80% van de dag in je bed/zetel ligt, dus het is hier maar stil.
Dinsdag ga ik nog eens bloed laten trekken in de hoop dat het nu WEL goed is. Ik heb in ieder geval woensdag een leuke vriendin op bezoek en ze heeft beloofd mee te gaan als de chemo doorgaat, de 3 uren zullen voorbij vliegen dan! Ik ga toch vragen om een 2-tal liter energie in m'n baxter te gieten, want ik voel me maar als een overjaarse kamerplant.
Ik kijk echt uit naar de 2de helft van het jaar, tegen dan kan ik dan misschien/hopelijk terug gaan lopen, met de I-pod in m'n oren gepropt, met veel te luide muziek, zalig!

eten

2008-03-06T17:10:00.003+02:00

Ik heb gisteren geen chemo kunnen krijgen omdat het niveau van de bloedplaatjes en witte bloedcellen veeeeeeeeel te laag waren. Uit pure frustratie ben ik dan 's avonds sushi gaan eten. Ik lees nu juist dat in geval van te weinig witte bloedcellen je geen rauwe vis (oei!), vis/zeevruchten, vlees of eieren mag eten. De sushi heeft dus niet echt geholpen :) (maar ondertussen heb ik het toch maar lekker gehad haha).

Dat wordt dan maar wat vegetarisch gaan eten deze volgende dagen.

uitstel

2008-03-04T16:00:00.002+02:00

!#$%^&* mijn bloed is niet goed, de chemo wordt uitgesteld tot volgende woensdag !$%^&

vervoer

2008-03-03T10:25:00.005+02:00

Morgen terug bloed gaan laten trekken, heb vervoer geregeld, want als ik beslis om weer flauw te vallen zoals als vorige keer, lijkt me dit gewoon het veiligste !
Hopelijk heb ik dan woendag chemo nr.4.

En ondertussen rust ik voort, omdat m'n lichaam gewoonweg niets anders toelaat. Heb nog net geen doorligwonde ;)

vrouwenpraat

2008-02-29T16:11:00.003+02:00

Sorry heren, nu volgt er wat vrouwenpraat. Ben voor de 3de keer in 25 dagen ongesteld. De oncologe had gezegd dat het zou kunnen dat 'alles stilvalt', bij mij uiteraard niet, ik krijg de volle lading. Fijn....
Einde vrouwenpraat.

Een paar dagen geleden zei iemand me dat ik niet moest toegeven aan de vermoeidheid. Dat is heel gemakkelijk gezegd! Het is moeilijk om een buitenstaander duidelijk te maken hoe het dag in, dag uit voelt alsof je maar 2 uurtjes nachtrust hebt gehad, dat even brood gaan halen in de winkel een missie is, dat de was ophangen voelt alsof je een berg hebt beklommen, dat helpen met Pieter z'n huiswerk een kwelling is,...

Zzzzzzzzzzzzzzz...

stil

2008-02-27T09:20:00.003+02:00

Dominique is gisteren voor een weekje naar Belgie vertrokken, Britt en Didier zijn sinds vanochtend ook terug richting Belgie. Er is nu een beetje een pijnlijke stilte in huis, maar een stilte die ik wel kan gebruiken, ben volledig uitgeput. Zo moe, dat ik om de 5 minuten een huilbui heb, om totaal geen reden.

De chemo begint zich nu ook op Pieter te reflecteren en dat vind ik verschrikkelijk. De punten op school gaan pijlsnel naar beneden, ik ben gewoon te dikwijls, door de vermoeidheid, niet in staat hem te helpen met z'n leerstof, HEEL frustrerend. Ik wil met z'n juf gaan praten, maar ben gewoon te moe om tot bij de school te geraken pfffffff.
Hij droomt 's nachts dat kinderen me uitlachen omdat ik geen haar heb. Ik heb het hem nog eens heel duidelijk gevraagd of HIJ er een probleem mee heeft, maar hij zei me heel overtuigend van niet. Da's dan toch al een opluchting....

'k ga er niet veel woorden aan vuilmaken

2008-02-25T15:27:00.002+02:00

moe, uitgeput, leeg, op,....

positieve energie

2008-02-23T08:01:00.009+02:00

Met een kleine vertraging van maar 27 uur zijn Britt en Didier hier aangekomen. Mijn vermoeidheid verdween onmiddellijk van het moment dat ik ze zag. We hebben al vreselijk veel gelachen, gebabbeld, weer veel te veel gegeten, ja en ook een beetje te veel gedronken.
Ik voel stilaan de vermoeidheid serieus opborrelen, maar ik ga proberen er niet aan toe te geven, ik ga ook proberen de vermoeidheid voor hen te verbergen (ze lezen de blog nu toch niet:)), het is gewoon niet het moment om terug in mijn bed te kruipen.

Bij deze wil ik iedereen bedanken voor de massa's cadeau's zoals sjaaltjes, snoep, cd's, dvd's, kleren, boeken, bodylotion, kaartjes, ...... (toen mijn zus haar valies uitlaadde was de kamer plots gevuld met allemaal verwennerijen!). DANK U!!!!!!!!!!!!!!

wachten, wachten, wachten,....

2008-02-22T03:30:00.002+02:00

Met een vertraging van meer dan 26u komen straks mijn zusje en schoonbroer aan. Na een hele dag wachten voor een vlucht van Johannesburg naar Kaapstad (hadden deze vlucht gemist door een opeenstapelng van omstandigheden) kregen ze te horen dat ze in Johannesburg moesten overnachten, en een vlucht hebben om 6.30am. Toen Britt me gisterenavond opbelde met dit nieuws, klonk ze oververmoeid en waren er dikke tranen. Mijn hart brak om haar zo te horen.
Ik zit in mijn 'down' dagen en mag niet in ruimtes komen waar veel mensen zijn, maar ik ga straks toch mee naar de luchthaven, het kan me niet schelen, het wachten heeft te lang geduurd. Ik ben ook verondersteld om geen mensen te omhelzen of te kussen nu, wel...stomme chemo, probeer mij straks maar eens tegen te houden!

gasten

2008-02-20T15:44:00.003+02:00

Morgen komen Britt (mijn zus)en Didier (Dominique z'n broer) aan, ze zijn hier maar 6 dagen dus alles is netjes uitgestippeld, alleen had we geen rekening gehouden met eventuele vertragingen. Ik kreeg net een telefoontje dat ze nu pas morgennamiddag aankomen ipv morgenochtend 6u, een vertraging van maar 8uur!! Ik moet er uiteraard er niet bijvertellen dat de stoom momenteel uit mij oren komt. Dank u, British Airways!

Ik heb vannacht nauwelijks geslapen, het is alsof er een zwerm sprinkhanen zich in mijn lijf heeft gesetteld, zeer vervelend want ik ben wel stikkapot en zou graag slapen! De vertraging heeft als 'voordeel' dat ik nu alles rustig kan voorbereiden voor de bbq van morgenavond, tenminste als m'n gasten niet met hun hoofd in hun bord vallen van vermoeidheid!

droom

2008-02-18T06:38:00.003+02:00

Zelfs in m'n dromen geraak ik niet meer vooruit. Ik wil de straat oversteken en kan alleen maar hele kleine stapjes nemen en elke stap doet waanzinnig pijn, ik waag het toch, ik doe een poging om aan de overkant te geraken, de auto's komen aangevlogen, beginnen te claxonneren omdat ik hen tegenhoud verder te rijden...
Ik word kletsnat wakker van het zweet.

Iedereen zegt vol enthousiasme :"Je zit AL in de helft van je chemo!" Maar waarom voelt het voor mij als :"Ik zit NOG MAAR in de helft van de chemo".
Ik weet het, ik moet verder, maar mijn hele lichaam protesteert. Het hoeft voor mij allemaal even niet meer...

zetel, bed, zetel, bed,....

2008-02-17T06:56:00.007+02:00

Ik ben niet moe, ik ben UITGEPUT!
Ik sta op, ontbijt een beetje, neem een heet bad want ik bevries (het is 26 graden buiten...), wikkel me in een donsdeken en leg mijn dagelijkse reisroute tussen m'n zetel en bed af, terwijl ik onderweg moet uitkijken voor een kat die mijn weg blokkeert, mijn zoon die door de gang stormt en z'n moeder in eskimo-verpakking niet herkent. Ik bereik na de nodige obstakels m'n doel, plof me neer op bed, val vrijwel onmiddellijk in slaap, droom lekker chaotisch, word terug wakker, leg dezelfde route af maar in de andere richting (de kat ziet me aankomen en plaatst even z'n 4 klauwen in de enkels van het afschuwelijk eskimo-monster!), strompel verder naar de zetel, smijt me neer, en kijk wat televisie (wat niet veel voorstelt met maar 4 zenders), ik overweeg een terugreis naar mijn bed,....
En zo worden m'n dagen op een onvoorstelbaar prettige en vooral boeiende manier gevuld! Slaapwel....zzzzzzzzzzzz

Koud!

2008-02-15T06:51:00.002+02:00

Het zijn hier nog heerlijke zomerse temperaturen, maar ik heb kou! Ik draag de hele dag lang een trui. Ik vermoed dat het te maken heeft met de vermoeidheid, ik word er duidelijk niet echt fitter op, pff. Ik lig hele dag knock out in de zetel, met een donsdeken. Heb nog maar 3 chemo's gehad, wat gaat worden als ik er nog eens 3 heb gehad, val ik dan in coma??
Ik krijg de allerliefste smsjes en het is soms gewoon teveel om daar op te antwoorden. Nu is mijn sms-duim ook al oververmoeid :)

Nu even een heet bad nemen en terug m'n bed in (voor de verandering)....

bleskoppie

2008-02-14T13:45:00.006+02:00

Bleskoppie = het Afrikaans voor kaal

Een stel bandieten (lees : vrienden en familie) hebben een site in elkaar gestoken om de frustratie van mijne bleskoppie wat te verzachten. En het is nog gelukt ook!
Op deze geweldige site staan familie en vrienden met hun eigen Kojak-look, en nog een pak informatie. Zeker een kijkje nemen !!!!

Mega-hartelijk bedankt, Thierry, dat heb je schitterend gedaan!

nr. 3

2008-02-13T13:40:00.003+02:00

Voila, nr.3 is er vlotjes in gegaan. Ben nu halfweg!

Het niveau van m'n witte bloedcellen was wel serieus gezakt, maar nog net goed genoeg om door te gaan met de chemo. De oncologe raadde me aan om volgende keer misschien een paar dagen langer te wachten, ipv 3 weken, dan is het niveau van de witte bloedcellen waarschijnlijk wat beter. Ik heb onmiddellijk protest aangetekend en gezegd dat ik 5 maart mijn volgende chemo heb. Ze moest daar wel om lachen, en zei dat ik eventueel een spuit kon krijgen om het niveau van de witte bloedcellen te laten stijgen. We zien wel.

Tijdens mijn chemo kwam Dominique met een vervroegd Valentijnskadootje, een flesje Happy van Clinique......zaaaaaalig....
Ik ben nu ook wel een beetje Happy!

ps de verpleegster zag de onweersbui al hangen en heeft heel wijselijk de baxter in m'n rechterarm gestoken, die wou duidelijk elke mogelijkheid tot een rel met mij vermijden. Slim!

Doe ik het of doe ik het niet

2008-02-13T07:12:00.005+02:00

Vandaag chemo nr.3
Ik hoop heel stiekem dat er iets tussenkomt zodat het niet door kan gaan.

Wat zou er zoal kunnen gebeuren ?

1) Voor 10 uur vanochtend valt er nog een meteoriet met een doorsnede van 250 meter op mijn hoofd
Kans dat dat gebeurt : 1 op 100.000.000.000.000

2) George Clooney komt me ontvoeren op z'n witte paard, nee, met een zwarte Audi TT
Kans dat dat gebeurt : 0 (ik mag wel blijven hopen natuurlijk he!)

3) Ik dwing de oncologe om een brief te schrijven waarin ze verklaart dat ik nooit meer chemo moet krijgen en dat ik nooit meer ziek word.Vervolgens niet ik al haar vingers 1 voor 1 aan haar bureau en giet ik hete koffie in haar oor. Geloof me, dat stelt niets voor met chemo krijgen !
Kans dat dat gebeurt : 0 (het gebeurt gewoon niet want die arme oncologe kan er ook niet aan doen he)

4) Ik ga braafjes mijne chemo in ontvangst nemen en niemand rond mij pijn doen (ik zal me inhouden de verpleegster niet tegen haar schenen te stampen als ze de baxter insteekt)
Kans dat dat gebeurt : redelijk reeel

eventjes snel bloed laten trekken ?

2008-02-12T09:09:00.000+02:00

Om 8u vanochtend ging ik eventjes snel bloed laten trekken...
Ik zei aan de verpleegster dat mijn arm waanzinnig pijn deed, dus ze was voorbereid. Ze voelde op de aders op m'n arm en zei dat ze bikkelhard waren. Ze probeerde de naald er in te krijgen, maar het lukte gewoon niet (was heel pijnlijk!). Ze ging verder op zoek, en vond op mijn hand nog een piepklein adertje, doordat het zo klein was, kwam het bloed maar heel langzaam.En toen kwam het...alles werd zwart voor mijn ogen. Ik kon nog net op tijd verwittigen dat ik ging flauwvallen.Ze heeft me op de tafel gelegd, en toen ging het stilletjes aan beter. Alles deed zo'n pijn, ik kon niet meer rijden. Ik heb al huilend van de pijn Dominique opgebeld, de buurman heeft hem dan bij de patholoog, waar ik zat, afgezet, en zo zijn we terug thuisgeraakt.

Als zelfs gewoon eventjes bloed laten trekken al zo'n toestand wordt, dan beloofd het voor de volgende maanden ! Op dagen als deze verdwijnt mijn vechtlust volledig.
Maar...ik heb geen keuze...

klagen

2008-02-12T06:29:00.000+02:00

Gisteren was ik, voor de verandering, met m'n zus aan het chatten (wij doen eigenlijk heel de dag niks anders hahahaha), ze schreef : "vind toch dat je dat supergoed doet, je klaagt nooit". Heb haar er op gewezen dat dat absoluut niet juist is, want mijn blog is 100% geklaag en gezaag. Haar antwoord: "Jamaar, je klaagt nooit tegen mij hahahaha".
Ik wil hier eventjes mijn excuses aanbieden aan de bloglezers, sorry voor het geklaag, maar het is mijn manier om m'n frustraties en pijn af te schrijven. Binnen een paar maanden kan het alleen maar beteren ! :)

Maar ondanks mijn gezever, blijven jullie me keihard steunen, en dat is SUPER! Nog eens heel hartelijk bedankt allemaal!!!!!!!!

doktersbezoek nr. 526

2008-02-11T10:36:00.000+02:00

Nog maar eens even bij de dokter binnengsprongen. Ik moet terug antibiotica nemen, + nog 3 andere medicijnen. Ik kan al een fraai torentje maken van alle medicijndoosjes :) De dokter benadrukte dat het geen effect zou hebben op mijn bloed en dat de chemo normaal gezien wel zou kunnen doorgaan.

Ze heeft nog pijnstillers meegeven voor de arm, het begint zo pijnlijk te worden dat ik bijna niet meer kan rijden.
Het bloed moet sowieso uit de pijnlijke linkerarm worden getrokken, niet de rechter, omdat daar m'n klieren zijn verwijderd. Voor de chemo zelf is het geen probleem, dat mag in m'n rechterarm of in een voet (?!). Tof!

mond

2008-02-11T07:59:00.000+02:00

De antibiotica heeft volgens mij geen fluit geholpen, ik zal straks voor de verandering nog maar eens naar de dokter gaan. Met deze joekel van een infectie kan mijn bloed nooit goed zijn, en kan de chemo woensdag niet doorgaan. Sta mij toe om even te vloeken !@#$%^&*()
Dank u, dat lucht op :)

Misschien gewoon de bloedtest afwachten voor ik verder begin te sakkeren...

eten ? nee, dank u

2008-02-10T12:14:00.000+02:00

Gisteren zijn we met een hoop vrienden naar de Westkust gereden, daar is een schitterend restaurant, waar je de meest verrukkelijke verse vis en kreeft kan eten, buiten op stenen bankjes en tafels (een beetje Flinstones-stijl), maar echt super gezellig.Ik keek er zo naar uit en...heb NIKS gegeten, compleet NIKS. Ik was niet echt misselijk maar mijn honger was gewoon afwezig. Heel jammer, maar als die vettige chemo en bestralingen achter de rug zijn, gaan we zeer zeker terug, en dan zal ik er echt invliegen !

Mijn arm wordt met de dag pijnlijker, en de gedachte dat er dinsdag bloed uit moet getrokken worden stemt mij overgelukkig :(
Verder hangt mijn tong nog altijd aan flarden.
Ben heel benieuwd naar mijn bloeduitslag, ik wil/moet/zal woendag mijn 3de chemo hebben! (alleen hoop ik maar dat ze een ander plekje vinden om die baxter in te steken!)

vellen

2008-02-08T10:07:00.001+02:00

Mijn hoofd begint serieus te vervellen. Daarnet heb ik mijn haar (nu ja, haar is veel gezegd) gewassen met kindershampoo. Ik heb nog altijd de gewoonte om een goeie grote kwak shampoo te gebruiken, met het gevolg dat mijn hoofd volop ruikt naar meloen en appel. Maar daar is mijn velprobleem uiteraard niet mee opgelost. Er eens goed met de handdoek over wrijven was blijkbaar ook geen denderend idee. Het is nog erger nu...Ik zal er nu maar best een goed vettig cremeke op smeren, wie weet, erger kan het toch niet worden.

En mijn tong hangt ook in flarden. Ik heb gisterenavond ontdekt dat tomaten eten geen geweldig idee is, miljaar, dat was pijnlijk!
Ik probeer Dominique duidelijk te maken dat mijn mond alleen nog maar sushi verdraagt, maar dat lijkt niet te lukken...

doos

2008-02-07T10:41:00.000+02:00

Mijn zus heeft midden december, per express, een doos opgestuurd, proppedevol met sjaaltjes. Die doos is deze week aangekomen....in Belgie. Terug bij 'start' dus (en ik maar wachten en wachten en wachten...het enige wat ik ontving waren doktersrekeningen). Gelukkig komt mijn zus binnen 2 weken naar hier (jipieeee!!!), samen met de doos. Dank u Post ?!

Ondertussen tel ik af naar chemo nr.3 (volgende woensdag), want als ik die in m'n lijf heb, ben ik halverwege de chemo. Daarna is het nog op 5 maart/26 maart/16 april. En dan geef ik een dikke, vette fuif!!

De bestralingen daarna gaan 'prettiger' zijn, want die tellen vlotter af. 30 bestralingen, 6 weken lang, da's 5 bestralingen per week, dat gaat tenminste vlotjes. ....
en dan is het bang afwachten voor de nieuwe bloedtesten... (Maar dan heb tenminste m'n haar al terug)

infectie

2008-02-05T19:35:00.000+02:00

Ben aan zware antibiotica sinds vandaag :(
Ik had vanmiddag een pijnlijke tong (?), Dominique had even naar de oncologie gebeld, die vonden het toch beter om zo snel mogelijk naar de dokter te gaan (ik kon niet zelf bellen want het was gewoon te pijnlijk om te praten, wat Dominique natuurlijk wel dubbel zo prettig vond hahahah).
Er is een infectie op mijn tong, op zich niet erg natuurlijk, alleen als je geen immuniteit hebt is dat nogal gevaarlijk, er zit maar 1 ding op....zware antibiotica.

Dus onder het motto "pomp eens goed wat vieze brol in je lijf" ben ik eigenlijk wel heel goed bezig !! ;)